کد خبر: 835 ، سرويس: مذهبی
تاريخ انتشار: 01 آذر 1391 - 00:02
راز شش گوشه بودن ضریح امام حسین (ع)

ضریح امام حسین ع

 

با رسیدن ضریح جدید حرم مطهر امام حسین (ع) به کربلا، شمارش معکوس برای نصب آن آغاز شده است. ضریحی که در طول ۶ سال با طراحی استاد محمود فرشچیان و با دستان هنرمندان ایرانی ساخته شده است. این ضریح قرار است جایگزین ضریح فعلی حرم امام حسین (ع) شود.ضریحی که مثل همه ضریح‌های قبلی این حرم مطهر، شش گوشه دارد.

 

از طلا و نقره ایرانی تا چوب میانماری
 
در ساخت ضریح جدید که مساحت پلان آن ۲۲٫ ۸۶م‌تر مربع است، حدود ۴. ۵ تن نقره خالص، حدود ۱۲۰ کیلوگرم طلای خالص، ۶۰۰ کیلوگرم مس و حدود ۴۰۰ کیلوگرم استیل و مقداری فلزات دیگر برای اتصالات ضریح به کار رفته است. وزن چوب‌های به کاررفته در ضریح مظهر حدود ۵. ۵ تن است. این چوب‌ها طبق شناسنامه روی آن‌ها در سال ۲۰۰۳ از درخت ساج و جنگلهای کشور میانمار درجنوب آسیا تامین شده است. چوبی که بالا‌ترین طول عمر و مقاومت را داراست. ضریح جدید در ابعاد ۵٫ ۰۴ در ۷٫ ۳۴ و با ارتفاع: ۴٫ ۴۹م‌تر ساخته شده و ۲۰ پنجره هم دارد.
 
غیر از استاد محمود فرشچیان که طراحی ضریح به عهده‌اش بوده، افراد بسیاری نیز در کارگاه ساخت این ضریح مقدس فعالیت کرده‌اند.
 
خطاطی مفاهیم ضریح شامل سوره کریمه قرآن، احادیث حول محور سیدالشهدا (ع)، اشعار، اسماء جلاله و نام‌های مبارک معصومین (ع) و... بر عهده استاد سید محمد حسینی موحد، از خطاطان بنام جهان اسلام بوده. کسی که تقریبا در تمام حرم‌های مطهر از جمله حرم مطهر امام رضا (ع) در مشهد و بارگاه امیرالمومنین (ع) در نجف، یادگاری از خط زیبایش را به جا گذاشته است. مهندسی ضریح نیز برعهده متخصصان عمران و معماری از جمله مهندس عبدالحمید توکلی بینا و مهندس مهدی خوش‌نژاد بوده است.
 
 

ضریح امام حسین ع
 
 

وقتی کارکنان بانک مرکزی به گریه افتادند
 
 «محمود پارچه باف» رئیس سابق ستاد عتبات عالیات و مدیر وقت پروژه ساخت ضریح امام حسین (ع) درباره ایده اولیه ساخت ضریح جدید می‌گوید: «شخصی به اسم حاج محمد دانش اولین بار این فکر به ذهنش رسوخ کرد تا ضریح امام حسین (ع) را بازسازی کنیم و ایشان ما را دور خود جمع و بر انجام این کار اصرار داشت. در اولین دیداری که برای آغاز کار با مرحوم آیت الله فاضل لنکرانی داشتیم ایشان وقتی از موضوع با خبر شدند اشک ریختند و تاکید کردند ما شیعیان باید این کار را انجام دهیم.»
 
مدیر پروژه ساخت ضریح امام حسین (ع) با بیان اینکه اگر حمایت‌های آیت الله سیستانی و هماهنگی‌های ایشان با عتبه حسینی نبود این کار به سرانجام نمی‌رسید افزود: گروهی که برای خرید چوب ضریح، راهی بندر عباس شدند چوب را که متعلق به جنگل‌های برمه و صاحب آن یک تاجر سنی بود خریداری کردند که وقتی این فرد سنی مطلع شد که این چوب برای چه کاری قرار است مورد استفاده قرار گیرد استقبال کرد.
 
آن طور که پارچه باف می‌گوید: وقتی برای خرید نقره به خزانه بانک مرکزی رفتیم نقره‌های فراوانی در آنجا وجود داشت که کارکنان آن‌ها تا وقتی فهمیدند این نقره برای چه کاری قرار است استفاده شود با چشمانی پر اشک خود را به نقره‌ها تبرک می‌کردند.
 
 پارچه باف عنوان کرد: افراد زیادی بودند که می‌خواستند هزینه‌های ضریح را تقبل کنند اما در راستای تاکید مراجع تقلید که فرمودند بگذارید همه مردم در ساخت ضریح مشارکت داشته باشند.
 
راز ضریح شش گوشه
 
اما چرا برخلاف ضریح و مرقد امامان دیگر، ضریح مرقد مطهر سیدالشهدا (ع) شش گوشه ساخته شده است.
 
در این باره روایت‌های گوناگونی وجود دارد. اما مجموع این روایت‌ها و آنچه نزدیک‌تر به منطق به نظر می‌رسد، آن چیزی است که شیخ مفید (ره) در کتاب «الارشادات» آورده است. او در بخشی از این کتاب نام ۱۷ نفر از شهدای بنی هاشم در روزعاشورا را ذکر کرده و نوشته است: «آنان پایین پای آن حضرت در یک قبر (گودی بزرگ) دفن شدند و هیچ اثری از قبر آنان نیست و فقط زائران با اشاره به زمین در طرف پای امام ـ علیه السّلام ـ آنان را زیارت می‌کنند و علی بن الحسین ـ علیهم السّلام ـ (علی اکبر) از جملة آنان است. برخی گفته‌اند: محل دفن علی اکبر نسبت به قبر امام حسین ـ علیه السّلام ـ نزدیک‌ترین محل است.»
 
در بعضی از روایات دیگر از جمله کتاب «کامل الزیارات» جعفر بن محمد قمی هم آمده است: «امام سجاد ـ علیه السّلام ـ (با قدرت امامت و ولایت) به کربلا آمد و بنی‌اسد را سرگردان یافت، چون که میان سر‌ها و بدن‌ها جدایی افتاده بود و آن‌ها راهی برای شناخت نداشتند، امام زین العابدین ـ علیه السّلام ـ از تصمیم خود برای دفن شهیدان خبر داد، آن‌گاه به جانب جسم پدر رفت، با وی معانقه کرد و با صدای بلند گریست، سپس به سویی رفت و با کنار زدن مقداری کمی خاک قبری آماده ظاهر شد، به تنهایی پدر را در قبر گذاشت و فرمود: با من کسی هست که مرا کمک کند و بعد از هموار کردن قبر، روی آن نوشت: «هذا قبر الحسین بن علی بن ابی طالب الّذی قتلوه عطشاناً غریباً»؛ این قبر حسین بن علی بن ابی طالب است، آن حسینی که او را با لب تشنه و غریبانه کشتند. پس از فراغت از دفن پدر به سراغ عمویش عباس ـ علیه السّلام ـ رفت و آن بزرگوار را نیز به تنهایی به خاک سپرد. سپس به بنی‌اسد دستور داد تا دو حفره آماده کنند، در یکی از آن‌ها بنی‌هاشم و در دیگری سایر شهیدان را به خاک سپردند، نزدیک‌ترین شهیدان به امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرزندش علی اکبر ـ علیه السّلام ـ است؛ امام صادق ـ علیه السّلام ـ در اینباره به عبدالله بن حمّاد بصری فرموده است: امام حسین ـ علیه السّلام ـ را غریبانه کشتند، بر او می‌گرید کسی که او را زیارت کند غمگین می‌شود و کسی که نمی‌تواند او را زیارت کند دلش می‌سوزد برای کسی که قبر پسرش را در پایین پایش مشاهده کند.
 
بنابراین به نظر می‌رسد گوشه‌های اضافی ضریح مطهر امام حسین (ع) محل دفن پسر بزرگ ایشان یعنی حضرت علی اکبر (ع) باشد و محل دفن نوزاد شش ماهه اباعبدالله الحسین (ع) یعنی علی اصغر (ع) نیز روی سینه پیکر مطهر امام حسین (ع) باشد.

 

منبع: جنوب نیوز به نقل از مهر

لينک خبر:
http://www.bonarazadegan.com/fa/posts/835